दृश्ये: 0 लेखक: साइट संपादक प्रकाशन वेळ: 2025-09-04 मूळ: साइट
तुम्ही कधी विचार केला आहे की काय सेट होते लागर आणि आले वेगळे ? मुख्य फरक समजून घेतल्याने तुमचा बिअरचा अनुभव अधिक आनंददायी बनू शकतो. या पोस्टमध्ये, आम्ही Lager आणि Ale बिअरची अद्वितीय वैशिष्ट्ये एक्सप्लोर करू. तुम्ही त्यांच्या किण्वन प्रक्रिया, फ्लेवर प्रोफाइल आणि तुमचा पुढील ब्रू निवडताना ते महत्त्वाचे का आहेत याबद्दल जाणून घ्याल.

Lager आणि Ale हे बिअरचे दोन मुख्य प्रकार आहेत, प्रत्येकाची स्वतःची विशिष्ट ब्रूइंग प्रक्रिया आणि वैशिष्ट्ये आहेत. मुख्य फरक वापरलेल्या यीस्टचा प्रकार आणि किण्वन प्रक्रियेत आहे.
किण्वन पद्धती
Ales वरच्या-आंबविणाऱ्या यीस्टसह तयार केले जातात, म्हणजे यीस्ट किण्वन दरम्यान शीर्षस्थानी उगवते. ही प्रक्रिया उबदार तापमानात (60-75°F) होते. दुसरीकडे, लागर्स तळाशी-किण्वन करणारे यीस्ट वापरतात, जे थंड तापमानात (45-55°F) आंबते आणि तळाशी स्थिर होते. या धीमे किण्वन प्रक्रियेमुळे लागरांना अनेकदा मद्य तयार करण्यास जास्त वेळ लागतो.
यीस्ट वापरलेले
Ales Saccharomyces cerevisiae वापरतात , एक यीस्ट जे जास्त तापमानात वाढते. हे यीस्ट फ्रूटी, मसालेदार चव तयार करते. लेगर्स, तथापि, Saccharomyces pastorianus वर अवलंबून असतात , एक यीस्ट जे थंड तापमानात उत्तम काम करते, ज्यामुळे स्वच्छ, खुसखुशीत चव येते.
हे फरक बिअरच्या अंतिम चव आणि स्वरूपाला आकार देतात. एल्स हे फुलर-बॉडी आणि ढगाळ असतात, तर लेजर्स हलके, कुरकुरीत आणि स्पष्ट असतात.
लागर हा एक प्रकारचा बिअर आहे जो थंड तापमानात आंबवला जातो. पिल्सनर-शैलीतील लेजर्सच्या निर्मितीसह त्याचे मूळ 1800 च्या दशकात आहे. एल्सच्या विपरीत, लेजर्स तळाशी-किण्वन करणारे यीस्ट वापरतात आणि त्यांना दीर्घ किण्वन प्रक्रियेची आवश्यकता असते. ही बिअर तिच्या स्वच्छ आणि ताजेतवाने गुणांसाठी ओळखली जाते.
लेजर बिअरच्या प्रमुख वैशिष्ट्यांमध्ये स्पष्टता, कुरकुरीतपणा आणि हलकी शरीरयष्टी यांचा समावेश होतो. हे सामान्यत: फिकट सोनेरी दिसते आणि एल्सपेक्षा कमी ढगाळ असते.
लेजरसाठी किण्वन प्रक्रियेमध्ये तळाशी किण्वन समाविष्ट असते, जेथे यीस्ट थंड तापमानात, विशेषत: 45-55°F (7-13°C) दरम्यान आंबते. ही हळूवार किण्वन प्रक्रिया त्याच्या गुळगुळीत, स्वच्छ चवमध्ये योगदान देते. Ales च्या विपरीत, जे पटकन आंबते, लागर्सना जास्त वेळ लागतो-6-8 आठवड्यांपर्यंत — यीस्टला त्याची जादू चालवण्यासाठी.
या कूलिंग प्रक्रियेमुळे एलेसच्या तुलनेत लागर्सची चव सौम्य आणि कमी फ्रूटी किंवा मसालेदार चव असते.
लेगर बिअर त्यांच्या स्वच्छ, कुरकुरीत आणि गुळगुळीत चवींसाठी ओळखल्या जातात. माल्ट-फॉरवर्ड चव अधिक ठळक आहे, परंतु त्यात तुम्हाला एलेमध्ये आढळणाऱ्या मजबूत फ्रूटी किंवा मसालेदार नोट्स नाहीत. त्याऐवजी, ते सूक्ष्म, संतुलित स्वादांवर लक्ष केंद्रित करते.
सामान्य चाखण्याच्या नोट्समध्ये बिस्किटे, हलके गोड माल्ट, हर्बल हॉप फ्लेवर्स किंवा किंचित कटुता दर्शविणारी काही भिन्नता, विशेषत: पिल्सनर्स सारख्या शैलींमध्ये समाविष्ट आहे.
लेगर बिअर अनेक प्रकारांमध्ये येतात, प्रत्येकाची स्वतःची वेगळी वैशिष्ट्ये आहेत. काही लोकप्रिय शैलींमध्ये हे समाविष्ट आहे:
पिल्सनर्स : हलके, कुरकुरीत आणि ताजेतवाने, लक्षणीय हॉप कडूपणासह.
बोक्स : जास्त अल्कोहोल सामग्रीसह अधिक गडद, माल्टियर आणि गोड.
हेल्स : एक जर्मन फिकट गुलाबी, हलक्या कडूपणासह किंचित माल्टी.
प्रत्येक शैली शरीरात, रंगात आणि चवीनुसार बदलते, परंतु ते सर्व समान लेजर ब्रूइंग तंत्र सामायिक करतात, ज्यामुळे त्यांना स्वच्छ आणि गुळगुळीत चव मिळते.
अले हा एक प्रकारचा बिअर आहे जो टॉप-फरमेंटिंग यीस्ट वापरून तयार केला जातो. हे यीस्ट किण्वन दरम्यान शीर्षस्थानी वाढते, जे सामान्यत: उबदार तापमानात होते. एले हे शतकानुशतके अस्तित्वात आहे आणि लेगर ब्रूइंग पद्धती विकसित होण्याच्या खूप आधीपासून युरोपमध्ये बिअरची पसंती होती.
एल्स त्यांच्या मजबूत चव आणि पूर्ण शरीरासाठी ओळखले जातात. लागर्सच्या तुलनेत ते अनेकदा गडद आणि ढगाळ असतात आणि ते रंगांच्या विस्तृत श्रेणीमध्ये येतात.
एल्स उबदार तापमानात आंबवले जातात, सामान्यतः 60-75°F (15-24°C) दरम्यान. उबदार आंबण्याची प्रक्रिया मद्यनिर्मितीच्या वेळेस वेगवान करते, ज्यामुळे एल्स फक्त 3-5 आठवड्यांत तयार होऊ शकतात. हे Lagers शी विरोधाभास आहे, जे थंड किण्वन तापमानामुळे जास्त वेळ घेते.
उबदार तापमान देखील यीस्टला विविध प्रकारचे स्वाद तयार करण्यास अनुमती देते, ज्यामुळे बिअरमध्ये जटिलता आणि वर्ण जोडला जातो.
अले बिअर त्यांच्या फ्रूटी, मसालेदार आणि अधिक जटिल फ्लेवर्ससाठी ओळखले जातात. किण्वन दरम्यान उत्पादित एस्टर ॲलेसला त्यांचा स्वाक्षरी सुगंध आणि चव देतात. तुम्हाला बऱ्याचदा काही विशिष्ट शैलींमध्ये लिंबूवर्गीय, फुलांच्या नोट्स आणि अगदी काही केळी किंवा लवंग सारख्या फ्लेवर्सचे संकेत मिळतील.
ठळक माल्ट आणि हॉप प्रोफाइलसह, लेगर्सच्या तुलनेत एल्सची चव अधिक मजबूत असते.
अलेच्या अनेक शैली आहेत, प्रत्येकाच्या स्वतःच्या वेगळ्या चव आहेत. काही लोकप्रिय प्रकारांमध्ये हे समाविष्ट आहे:
फिकट गुलाबी एल्स : हलका, हॉपी आणि अनेकदा लिंबूवर्गीय, कुरकुरीत फिनिशसह.
IPAs : त्यांच्या तीव्र हॉप कटुता आणि फ्रूटी नोट्ससाठी ओळखले जाते.
स्टाउट्स : गडद आणि समृद्ध, भाजलेल्या माल्ट फ्लेवर्स आणि कॉफी किंवा चॉकलेट नोट्ससह.
प्रत्येक Ale शैली रंग, कटुता आणि अल्कोहोल सामग्रीमध्ये बदलते, परंतु सर्व शीर्ष-किण्वनाने तयार केलेली स्वाक्षरी मजबूत चव प्रोफाइल राखते.

Lager आणि Ale मधील मुख्य फरक वापरलेले यीस्ट आणि किण्वन प्रक्रियेत आहे. एल्स वापरतात टॉप-फर्मेंटिंग यीस्ट ( Saccharomyces cerevisiae ), जे उबदार तापमानात, सामान्यतः 60-75°F (15-24°C) दरम्यान आंबते. हे किण्वन दरम्यान यीस्टला शीर्षस्थानी तरंगण्यास अनुमती देते.
दुसरीकडे, लेजर्स तळाला आंबवणारे यीस्ट वापरतात ( Saccharomyces pastorianus ), जे थंड तापमानात (45-55°F किंवा 7-13°C) उत्तम काम करते. यामुळे यीस्ट तळाशी स्थिर होते, ज्यामुळे किण्वन कालावधी जास्त होतो.
उबदार किण्वन दरम्यान तयार होणाऱ्या एस्टर्समुळे एल्स त्यांच्या फ्रूटी आणि मसालेदार स्वादांसाठी ओळखले जातात. तुम्हाला काही शैलींमध्ये लिंबूवर्गीय, केळी किंवा लवंगाचे इशारे दिसू शकतात. त्यांचे शरीर अधिक भरलेले असते आणि ते बहुतेक वेळा ढगाळ असतात, जे त्यांच्या समृद्ध स्वरूपामध्ये भर घालतात.
लागर्सना स्वच्छ, कुरकुरीत चव असते आणि कमी फ्रूटी फ्लेवर्स असतात. कूलर किण्वन प्रक्रियेचा परिणाम नितळ, अधिक ताजेतवाने करणारी बिअर बनतो. लेजर्स सामान्यतः स्पष्ट असतात, फिकट गुलाबी, सोनेरी रंग जे त्यांचे कुरकुरीत स्वरूप वाढवतात.
गरम तापमान आणि जलद यीस्ट क्रियाकलापांमुळे एल्स त्वरीत आंबते, विशेषत: 3-5 आठवड्यांच्या आत. हे Ales एक जलद पेय पर्याय बनवते.
लेगर्स, तथापि, मद्य तयार करण्यासाठी जास्त वेळ घेतात. त्यांचे थंड किण्वन तापमान प्रक्रिया मंद करते, योग्य आंबायला आणि वृद्धत्वासाठी 6-8 आठवडे लागतात. याचा परिणाम नितळ, अधिक शुद्ध बिअरमध्ये होतो.
Lager आणि Ale दरम्यान निवडताना, आपल्या चव प्राधान्ये मोठी भूमिका बजावतात. जर तुम्ही फ्रूटी, मसालेदार किंवा जटिल फ्लेवर्सचा आनंद घेत असाल, तर Ales हा जाण्याचा मार्ग आहे. एल्सचे शरीर फुलर असते आणि लिंबूवर्गीय, केळी किंवा लवंग यांसारखे विविध प्रकारचे समृद्ध स्वाद असतात.
जर तुम्हाला स्वच्छ, कुरकुरीत आणि सौम्य फ्लेवर्स आवडत असतील, तर Lagers हा एक चांगला पर्याय आहे. लगर्स हलके आणि अधिक ताजेतवाने असतात, जे नितळ, कमी फ्रूटी बिअरचा आनंद घेतात त्यांच्यासाठी ते आदर्श बनवतात.
बार्बेक्यू, पिकनिक किंवा सनी दुपार यांसारख्या कॅज्युअल सेटिंगसाठी लागर्स योग्य आहेत. त्यांची हलकी, कुरकुरीत चव सीफूड, सॅलड्स आणि ग्रील्ड मीटसारख्या हलक्या पदार्थांसोबत चांगली जुळते.
एल्स, त्यांच्या मजबूत फ्लेवर्ससह, हार्दिक जेवणासाठी उत्तम आहेत. मसालेदार पदार्थ, समृद्ध स्ट्यू किंवा मजबूत चीज विचार करा. जेव्हा तुम्हाला अधिक शरीर आणि जटिलता असलेली बिअर हवी असेल तेव्हा थंड हवामानासाठी एल्स देखील आदर्श आहेत.
तुम्ही दोन्ही जगांतील सर्वोत्कृष्ट गोष्टींचा मेळ घालणारे काहीतरी शोधत असाल तर, हायब्रिड बिअर उत्तम मध्यम मैदान देतात. सारख्या स्टाइल्स कॅलिफोर्निया कॉमन आणि कोल्ड आयपीए लेजर्सचे स्वच्छ, कुरकुरीत गुण ॲलेसच्या फ्रूटी, हॉपी फ्लेवर्ससह मिसळतात. ज्यांना एकाच ड्रिंकमध्ये दोन्ही ब्रूइंग पद्धतींचा अनुभव घ्यायचा आहे त्यांच्यासाठी हे संकर एक रोमांचक पर्याय देतात.
झेक प्रजासत्ताकमधील पिल्सनर शैलीच्या निर्मितीमुळे 1800 च्या दशकात लेगर बिअरचा जन्म झाला. त्याआधी, बहुतेक बिअर एल्स होत्या, कारण ब्रूइंग पद्धती उबदार तापमानात नैसर्गिक किण्वनावर अवलंबून होत्या. लेजर ब्रूइंगचा उदय तेव्हा झाला जेव्हा किण्वन तंत्रातील प्रगतीमुळे ब्रुअर्सना थंड तापमान वापरण्याची परवानगी मिळाली, ज्यामुळे आज आम्ही लेगर्सशी संबंधित कुरकुरीत, स्वच्छ चव मिळवतो.
1842 मध्ये तयार झालेल्या पिल्सनर-शैलीतील लेगरने आधुनिक लेगर्ससाठी स्टेज सेट केला. त्याच्या स्पष्ट, फिकट गुलाबी आणि ताजेतवाने चवीने त्वरीत लोकप्रियता मिळवली, संपूर्ण युरोपमध्ये आणि पलीकडे पसरली.
अलेचा इतिहास खूप मोठा आहे, ज्याची मुळे प्राचीन युरोपमध्ये आहेत. हे दैनंदिन जीवनातील एक मुख्य घटक होते, विशेषत: मध्ययुगीन काळात जेव्हा ते सर्व वयोगटातील लोक सेवन करत होते. पाणी, बार्ली आणि हॉप्स यासारख्या साध्या घटकांचा वापर करून अले अनेकदा घरी किंवा मठांमध्ये तयार केले जात असे.
मध्ययुगीन युरोपमध्ये, अले पोषण आणि हायड्रेशनसाठी महत्त्वपूर्ण होते. उपचार न केलेल्या पाण्याचे धोके टाळण्यासाठी लोक 'छोटी बिअर', Ale ची कमकुवत आवृत्ती देखील प्यायले.
मद्यनिर्मितीमध्ये मुख्य घटक म्हणून यीस्टचा विकास हा एक महत्त्वाचा टर्निंग पॉइंट होता. यीस्टचा शोध लागण्यापूर्वी, किण्वन ही एक रहस्यमय प्रक्रिया होती. 19व्या शतकात, ब्रुअर्स शुद्ध यीस्ट संस्कृतींसह किण्वन नियंत्रित करण्यास शिकले, ज्यामुळे मद्यनिर्मितीमध्ये अधिक सुसंगतता येऊ शकते.
लेगर बिअरच्या वाढीमध्ये रेफ्रिजरेशनने महत्त्वाची भूमिका बजावली. किण्वन दरम्यान तापमान कमी ठेवण्याच्या क्षमतेसह, लेगर ब्रूइंग अधिक कार्यक्षम बनले, ज्यामुळे त्याचे मोठ्या प्रमाणात उत्पादन होते.
, 1516 च्या बव्हेरियन शुद्धता कायदा ज्याने सांगितले की बिअर फक्त बार्ली, हॉप्स आणि पाण्यापासून बनविली जाऊ शकते, त्याचा मद्यनिर्मितीच्या पद्धतींवर महत्त्वपूर्ण प्रभाव पडला. जरी त्यात यीस्टचा उल्लेख नसला तरी, आधुनिक बिअर नियमांची पायाभरणी केली.
गेल्या काही दशकांमध्ये क्राफ्ट ब्रुअरीजच्या वाढीचा अले बिअरच्या लोकप्रियतेवर मोठा परिणाम झाला आहे. लहान, स्वतंत्र ब्रुअरीजने लोकप्रियता मिळवली म्हणून, त्यांनी वेगवेगळ्या अले शैलींमध्ये प्रयोग करण्यास सुरुवात केली, ठळक, नाविन्यपूर्ण फ्लेवर्स तयार केले. या पुनरुत्थानाने IPAs, Stouts आणि Pale Ales सारख्या विविध Ale बिअर्सना बिअर संस्कृतीत आघाडीवर आणले आहे.
क्राफ्ट ब्रूअर्सनी ॲलेसची जटिलता आणि अष्टपैलुत्व स्वीकारले आहे, ज्यामुळे ते अधिक वैविध्यपूर्ण आणि प्रवेशयोग्य बनले आहेत. लोक आता त्यांच्या बिअरच्या निवडींसह अधिक साहसी झाले आहेत, मोठ्या प्रमाणात उत्पादित पर्यायांपेक्षा हे चवदार एल्स शोधत आहेत.
एल्सने क्राफ्ट बिअरच्या दृश्यावर वर्चस्व गाजवले आहे, तर अलिकडच्या वर्षांत लेगर्सने देखील पुनरुज्जीवन अनुभवले आहे. आधुनिक ब्रुअरीजने दर्जेदार घटक आणि अचूक ब्रूइंग तंत्रांवर लक्ष केंद्रित करून पारंपारिक लेगर शैलींमध्ये नवीन जीवन दिले आहे. लेजर ब्रूइंगमधील नवनवीन शोध, जसे की स्पेशॅलिटी हॉप्स आणि प्रायोगिक यीस्ट स्ट्रेनचा वापर, स्वाद प्रोफाइल्सचा विस्तार केला आहे, ज्यामुळे ते अधिक जटिल आणि रोमांचक बनले आहेत.
आज, तुम्हाला कुरकुरीत पिल्सनर्सपासून रिच, माल्टी बॉक्सपर्यंत क्राफ्ट लेजर्सची विस्तृत श्रेणी मिळू शकते, प्रत्येक क्लासिक शैलींमध्ये एक अद्वितीय ट्विस्ट देते. क्राफ्ट लागर हे सिद्ध करत आहे की लागर्स साधे किंवा कंटाळवाणे असण्याची गरज नाही; ते एल्ससारखे रोमांचक आणि चवदार असू शकतात.
लेगर बिअर त्यांच्या स्वच्छ, कुरकुरीत चवसाठी ओळखल्या जातात आणि अनेक लोकप्रिय शैली जगभरात आवडत्या बनल्या आहेत. येथे काही प्रमुख लेगर शैली आहेत:
पिल्सनर : हलके आणि ताजेतवाने, पिल्सनरमध्ये एक वेगळे हॉपी कटुता असते. ते झेक प्रजासत्ताक मध्ये उद्भवले आणि आता जागतिक स्तरावर तयार केले जातात.
हेलेस : एक जर्मन लागर जे पिल्सनरपेक्षा किंचित माल्टियर आहे, हेल्स गोडपणा आणि सूक्ष्म कडूपणाचे संतुलन देते.
बॉक : अधिक मजबूत, जास्त गडद लेगर ज्यामध्ये माल्टी चव असते. हे सहसा विशेष प्रसंगी आणि थंड हवामानासाठी तयार केले जाते.
सारख्या ब्रुअरीज Budweiser , Heineken , आणि Corona त्यांच्या लागर ऑफरिंगसाठी प्रसिद्ध आहेत, जरी अनेक क्राफ्ट ब्रुअरीज आता या क्लासिक शैलींच्या स्वतःच्या आवृत्त्या बनवत आहेत.
एले बिअर त्यांच्या ठळक आणि जटिल फ्लेवर्ससाठी वेगळे आहेत. येथे काही सर्वात लोकप्रिय एले शैली आहेत:
IPA (इंडिया पेल एले) : हॉप-फॉरवर्ड कटुता आणि लिंबूवर्गीय फ्लेवर्ससाठी ओळखले जाणारे, IPA क्राफ्ट बिअर सीनमधील सर्वात लोकप्रिय ॲले शैलींपैकी एक आहे.
स्टाउट : श्रीमंत आणि गडद, स्टाउट्समध्ये अनेकदा कॉफी, चॉकलेट आणि भाजलेले माल्टचे स्वाद असतात. गिनीज स्टाउट हे एक उत्कृष्ट उदाहरण आहे.
फिकट आले : हलके पण चवदार, फिकट आलेस संतुलित हॉप आणि माल्ट वर्ण आहे. अमेरिकन पेल एले विशेषतः क्राफ्ट बिअर समुदायामध्ये लोकप्रिय आहे.
सारख्या ब्रुअरी दिग्गजांनी सिएरा नेवाडा आणि ब्रूडॉग एले पर्यायांची विस्तृत श्रेणी ऑफर केली आहे, तर मायक्रोब्रुअरीजने आणखी नाविन्यपूर्ण वाण सादर केले आहेत.
Lager आणि Ale चाखताना, त्यांची चव, स्पष्टता आणि माऊथफीलचे मूल्यांकन करणे महत्वाचे आहे. बिअरचे स्वरूप पाहून सुरुवात करा. लेगर्सचा रंग अधिक स्पष्ट आणि हलका असतो, तर एलेस ढगाळ आणि अंबर ते गडद तपकिरी रंगाचे असू शकतात.
सुगंध ओळखण्यासाठी एक खोल स्निफ घ्या. लेगर्समध्ये सामान्यत: स्वच्छ, सूक्ष्म सुगंध असतो, तर ॲलेस बहुतेकदा अधिक फ्रूटी, मसालेदार किंवा फुलांच्या नोट्स देतात.
पुढे, एक घोट घ्या. माउथफीलकडे लक्ष द्या—लॅगर्स सहसा गुळगुळीत आणि कुरकुरीत असतात, तर ॲलेस अधिक भरलेले आणि श्रीमंत वाटतात. शेवटी, नंतरची चव लक्षात घ्या. Lagers स्वच्छ पूर्ण करतात, तर Ales एक लांबलचक हॉप किंवा माल्ट चव सोडू शकतात.
Lager आणि Ale मधील चवीतील मुख्य फरक त्यांच्या किण्वन पद्धतींमधून येतो. ऊबदार तापमानात आंबलेल्या एल्समध्ये अनेकदा फळे, मसालेदार किंवा अगदी मातीची चव असते. तुम्हाला कदाचित लिंबूवर्गीय, केळी किंवा लवंगाच्या नोट्स दिसतील, विशेषत: IPAs किंवा Stouts सारख्या शैलींमध्ये.
थंड तापमानात आंबलेल्या लेजर्समध्ये स्वच्छ, सौम्य चव असतात. माल्ट आणि हॉप कडूपणा अधिक संतुलित आहेत आणि तुम्हाला पिल्सनर किंवा हेलेस सारख्या शैलींमध्ये हलकी, ब्रीडी चव सापडेल. Lagers कमी फ्रूटी असतात, ज्यामुळे ते Ales च्या तुलनेत अधिक ताजेतवाने वाटतात.
लागर आणि ॲले प्रामुख्याने यीस्ट प्रकार आणि किण्वन तापमानात भिन्न असतात. एल्स फ्रूटी आणि मसालेदार असतात, तर लेजर्स स्वच्छ आणि कुरकुरीत असतात. दोन्ही अद्वितीय चव आणि सुगंध देतात.
बिअरच्या शैली वैविध्यपूर्ण आहेत, प्रत्येकासाठी काहीतरी ऑफर करतात. तुम्हाला लागरचा स्मूथनेस किंवा अलेच्या धाडसीपणाला प्राधान्य असले तरीही, प्रत्येक प्रसंगासाठी एक बिअर आहे.
दोन्ही शैली एक्सप्लोर करा आणि तुमचे आवडते शोधा!
A: Lager आणि Ale मधील प्राथमिक फरक किण्वन प्रक्रियेत आहे. एल्स गरम तापमानात टॉप-फर्मेंटिंग यीस्ट आणि किण्वन वापरतात, तर लेजर्स तळाला आंबवणारे यीस्ट वापरतात आणि थंड तापमानात आंबवतात.
A: एल्स सामान्यत: वेगाने आंबतात, सुमारे 3-5 आठवडे घेतात, तर लागरांना त्यांच्या थंड किण्वन तापमानामुळे 6-8 आठवड्यांपर्यंत जास्त वेळ लागतो.
A: एल्सला उबदार तापमानात आंबवले जाते, ज्यामुळे एस्टर तयार होतात, ज्यामुळे बिअरला फळ आणि मसालेदार चव मिळते. दुसरीकडे, लगर्स, थंड तापमानात आंबवतात, कमी फ्रूटी नोट्ससह स्वच्छ चव निर्माण करतात.